MIEJSKA ORKIESTRA DĘTA KALWARII ZEBRZYDOWSKIEJ

Józef Gasiński - pierwszy znany kapelmistrz kalwaryjskiej orkiestry. Należy jednak przypuszczać, że był prawdopodobnie drugim kapelmistrzem orkiestry od momentu jej ukonstytuowania się w 1847 roku. Urodził się w 1858 roku. Mając 12 lat został wcielony jako elef do orkiestry wojskowej armii austriackiej. W niej uczył się gry na klarnecie występując między innymi na dworze ówczesnego cesarza Austro-Węgier Franciszka Józefa. W 1882 roku Józef Gasiński wraca w rodzinne strony jako wykształcony muzyk i obejmuje przyklasztorną orkiestrę dętą w Kalwarii. Podczas II wojny światowej traci dwóch synów - Józefa i Czesława. Umiera w 1941 roku, pozostawiając orkiestrę w rękach swojego syna - Władysława.

Władysław Gasiński urodził się w 1889 w Brodach. Był synem pierwszego znanego kapelmistrza kalwaryjskiej orkiestry - Józefa Gasińskiego. Pierwszymi instrumentami na których uczył się grać były: kornet i skrzypce. Od najmłodszych lat związany był z orkiestrą dętą w Kalwarii Zebrzydowskiej, którą przejął od ojca w latach 20-tych XX wieku i którą prowadził do 1960 roku. W latach 1924-1931 prowadził w Kalwarii założoną przez siebie orkiestrę smyczkową, a po II wojnie światowej należał również do orkiestry smyczkowej założonej w 1945 r. i prowadzonej przez Jana Kłącza. Od 1946 r. pełnił funkcję Z-cy Dyrektora Banku Spółdzielczego w Kalwarii Zebrzydowskiej. Zmarł w 1969 roku.

Wojciech Gasiński urodził się w 1932 roku w Brodach. Jest wnukiem pierwszego kalwaryjskiego kapelmistrza Józefa i synem kolejnego kapelmistrza tej orkiestry - Władysława. Za sprawą swojego ojca, który udzielał lekcji na wielu instrumentach dętych od najmłodszych lat uczył się gry na klarnecie. Kontynuując rodzinną tradycję po II wojnie światowej wstępuje do kalwaryjskiej orkiestry dętej. Kilka lat później zostaje również członkiem kalwaryjskiego chóru mieszanego prowadzonego przez Jana Kłącza. W Chórze tym śpiewa partie tenorowe. W tym okresie jest również aktorem teatru amatorskiego mieszczącego się w budynku "Sokoła" w Kalwarii Zebrzydowskiej. W 1978 roku z konieczności zostaje kapelmistrzem kalwaryjskiej orkiestry dętej, którą prowadzi przez okres dwóch lat. Ze względu na kłopoty zdrowotne, jako muzyk opuszcza orkiestrę pod koniec lat 80-tych. Dziś z sentymentem wspomina czasy, kiedy Kalwaria Zebrzydowska była miejscem, w którym tętniło życie kulturalne.

Jan Kłącz urodził się 23.06.1917 roku w Kalwarii Zebrzydowskiej jako syn mistrza stolarskiego Błażeja. Po ukończeniu Szkoły Powszechnej w Kalwarii Zebrzydowskiej uczęszczał do Seminarium Nauczycielskiego w Jordanowie, a następnie w Mysłowicach, które ukończył w 1936 roku. W wieku 8-lat rozpoczął naukę gry na skrzypcach u miejscowego nauczyciela śpiewu. Dalszą naukę gry na skrzypcach pobierał u amatorskiego skrzypka, szewca z zawodu - Franciszka Aksaka, który gry na tym instrumencie nauczył się w rosyjskiej niewoli podczas I wojny światowej. Mysłowickie Seminarium posiadało własną orkiestrę smyczkową, do której również należał Jan Kłącz W latach 1937-1938 studiował muzykę ogólnie w Instytucie Muzycznym w Krakowie przy ul. Św. Anny 2. W latach 1936-1938 prowadził już pierwsze zespoły chóralne w Kalwarii Zebrzydowskiej, ucząc się równolegle gry na wszystkich możliwie dostępnych mu instrumentach: skrzypcach, akordeonie, gitarze, mandolinie i harmonijce ustnej. W 1937 r. założył jazzowy zespół "Jazz-odeon". W 1938 roku otrzymał powołanie do wojska. Służbę wojskową odbywał na Dywizyjnym kursie Podchorążych od 30 X 1938 do 15 VII 1939, następnie służył w macierzystym 12 p.p. Wadowice jako z-ca plutonu podchorąży. Po wybuchu II wojny światowej brał czynny udział w walkach przeciw okupantowi, dostając się ostatecznie w wyniku walk pod Tomaszowem Lubelskim do niewoli. Stamtąd jednak udaje mu się uciec i dotrzeć do Kalwarii. Tu mocno angażuje się w działalność konspiracyjną przeciw okupantowi zostając dowódcą I kompani II Batalionu 12 p.p. i otrzymując konspiracyjny pseudonim "Sęk". W 1941 roku Jan Kłącz zawiera związek małżeński z Jadwigą Krawczyszyn oraz zakłada chór męski. Chór działa konspiracyjnie, ćwicząc w domu teściów Jana Kłącza oraz w "Ochronce" czyli w domu zakonnic mieszczącym się wówczas naprzeciw szkoły stolarskiej. Chór występował z repertuarem polskich pieśni religijnych i patriotycznych w okolicznych kościołach. Po wojnie pracował w Roczynach koło Andrychowa jako nauczyciel, następnie w Kalwarii w Gminnej Spółdzielni Samopomoc Chłopska jako pracownik biurowy, kierownik, a następnie Prezes Zarządu Spółdzielni. W 1953 odchodzi ze Spółdzielni i obejmuje stanowisko wychowawcy, a następnie kierownika w internacie przy Szkole Stolarskiej w Kalwarii. Tam pracuje do 1963 roku. W 1960 Jan Kłącz przejmuje od schorowanego Władysława Gasinskiego orkiestrę Dętą w Kalwarii Zebrzydowskiej. W tym okresie Jan Kłącz w Kalwarii poza prowadzeniem orkiestry dętej prowadzi również orkiestrę smyczkową, chóry mieszane, męskie i młodzieżowe oraz współtworzy i okresowo kieruje zespołem jazzowym "Jazz-odeon" oraz występuje w amatorskim zespole teatralnym. W 1964 roku Jan Kłącz kończy Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Krakowie otrzymując tytuł magistra sztuki. W tym samym roku rozpoczyna pracę w Szkole Podstawowej w Kalwarii Zebrzydowskiej jako z-ca kierownika Szkoły, a od 1973 jako Dyrektor. W 1977 roku odchodzi na emeryturę, a w 1978r. odchodzi również z orkiestry. Większość swojego życia Jan Kłącz poświęcił zagadnieniom kultury i Sztuki w Kalwarii Zebrzydowskiej. Poza muzyką Jan Klącz zajmował bowiem się również malarstwem. Jest autorem około 300-tu prac plastycznych wykonanych różnymi technikami, od ołówka poprzez akwarele, aż po prace w technice olejnej. Jest autorem bardzo wnikliwej, ręcznie pisanej blisko 200-stronicowej kroniki Kalwarii Zebrzydowskiej. Przez wiele lat radny miejski miasta Kalwarii, obecnie jest Prezesem Koła Terenowego Polskiego Związku Rencistów i Inwalidów w Kalwarii, w-ce prezesem Koła ZBOWiD w Kalwarii oraz członkiem prezydium wojewódzkiego Zarządu ZBOWiD w Bielsku-Białej.

Marian Górkiewicz urodził się w 1937 roku w Krakowie. Do roku 1965 mieszka na ojcowiźnie w Leńczach, następnie przenosi się do Kalwarii Zebrzydowskiej, w której mieszka do dziś. Pochodzi z muzykalnej rodziny z Głębowic, jego dziadek grał na klarnecie a ojciec na skrzypcach. W wieku kilka lat rozpoczyna u ojca naukę gry na skrzypcach. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Leńczach w 1951 roku, rozpoczyna naukę w pięcioletniej szkole muzycznej I-go stopnia w Krakowie w klasie skrzypiec. Następnie kontynuuje naukę w Krakowie - w średniej szkole muzycznej przy ulicy Warszawskie i równolegle w wieczorowym Liceum Ogólnokształcącym przy ul. Groble. Zarówno w szkole muzycznej I-go jak i II-go stopnia obok skrzypiec drugim instrumentem Mariana Górkiewicza jest fortepian. Na czas nauki mieszka w Bursie Szkół Artystycznych przy ulicy Augustiańskiej w Krakowie. Będąc w drugiej klasie szkoły muzycznej otrzymuje powołanie do wojska. Służbę wojskową odbywa w Skierniewicach, a następnie w Ciechanowie, gdzie między innymi gra w orkiestrze wojskowej na instrumentach perkusyjnych. Względy formalne (różnice programowe, zbyt długa przerwa w nauce) sprawiają, że po powrocie z wojska w 1959 roku, nie może już kontynuować nauki w średniej szkole muzycznej. Natomiast w 1962r. udaje mu się ukończyć rozpoczęte przed wojskiem Liceum Ogólnokształcące. W tym samym roku zawiera związek małżeński i trzy lata później przenosi się na stałe do Kalwarii Zebrzydowskiej. W tym okresie swoją przygodę z muzyką kontynuuje w weselnym zespole "Badury", w którym gra na akordeonie oraz w szkole podstawowej w Leńczach, gdzie prowadzi kółko muzyczne z zespołami mandolinistów i gitarzystów. W 1978 r. wstępuje do orkiestry dętej w Kalwarii Zebrzydowskiej, gdzie rozpoczyna naukę gry na S-trąbce, basie, tenorze, barytonie i klarnecie. Dwa lata później zostaje kapelmistrzem tej orkiestry, prowadząc ją do 2003 roku. W 1991 roku rozpoczyna trwała współpracę z ludowym zespołem "Stronianie" ze Stronia, w którym gra do dziś na skrzypcach. Swoją muzyczną pasję przelał na swoich synów, każdy z nich posiada wykształcenie muzyczne. Jako ciekawostkę należy dodać, że jeden z nich - Grzegorz Górkiewicz jest członkiem popularnego zwłaszcza w latach 80-tych zespołu "Skaldowie".

Karol Piątek urodził się w 1938 r. w Pietrzykowicach na Żywiecczyźnie. Po wojnie uczęszczał do Szkoły Podstawowej w Pietrzykowicach, a następnie do Liceum Ogólnokształcącego w Żywcu. W wieku 16-tu lat rozpoczął naukę gry na tenorze, a później na trąbce u prywatnego nauczyciela. W 1961 roku otrzymał powołanie do wojska do jednostki w Węgorzewie, gdzie często zastępował trębacza sygnalistę. Podczas służby wojskowej w 1962 roku zawarł związek małżeński i osiedlił się na stałe w Żywcu. Przez kilka następnych lat konsekwentnie uczył się gry na instrumentach dętych w tym głównie na helikonie i tubie. W wieku 38-tu ośmiu lat zdał egzamin do szkoły muzycznej II stopnia w Katowicach. Został studentem w klasie tuby u prof. Jędrusiaka. Konsekwentna praca i determinacja spowodowała, że pięcioletnią szkołę muzyczną ukończył eksternistycznie w ciągu trzech lat. Następnie został kapelmistrzem rodzimej orkiestry dętej w Pietrzykowicach, z którą po półrocznej pracy zajął III miejsce w województwie. W lipcu 1979 roku objął orkiestrę dętą Fabryki Papierów w Żywcu, prowadząc ją przez 10 lat. Następnie w 1989 roku został kapelmistrzem orkiestry dętej Fabryki Śrub w Żywcu, którą kierował do 2000 roku. W tym samym roku rolę kapelmistrzów w tej orkiestrze przejęli jego synowie Wojciech i Szymon, a Karol Piątek został jej Prezesem. W 2003 roku związał się z kalwaryjską orkiestrą dętą zostając jej kapelmistrzem. Od tego samego czasu prowadzi również dziecięco-młodzieżową orkiestrę dętą w Żabnicy. Podobnie jak w przypadku poprzedniego kapelmistrza również synowie Karola Piątka Wojciec i Szymon uzyskali muzyczne wykształcenie, prowadząc dziś odpowiednio orkiestry dęte w Andrychowie i Choczni.

Opracowano na podstawie "Dzieje Kalwaryjskiej Orkiestry Dętej 1847-2007" autorstwa Rafała Piętonia. Powielanie bez zgody autora zabronione. Książka do nabycia w zarządzie orkiestry lub u autora.